آب و صابون بشويند شستند و چون پاك شد ، ناگاه بر او حمله بردند و سه چيز را درباره‌اش شكستند و روا داشتند ؛ حرمت ماه حرام ، شهر حرام و خلافت را . به خدا سوگند كه عثمان از همهء آنان براى خدا پرهيزگارتر بود و نسبت به رعايت پيوند خويشاوندى از همگان برتر و در مورد شهوت جنسى از همگان پارساتر بود . اين سخن خود را مىگويم و از خداوند براى خودم و شما طلب آمرزش مىكنم . اسرافيل بن يونس « 1 » از ابو اسحاق همدانى نقل مىكند كه مىگفته است جليد بن زهير جشمى و عبد الله بن عامر تميمى پيش عايشه آمدند و بر او سلام دادند . عايشه پرسيد : اين دو كيستند ؟ گفته شد : جليد از فرماندهان خراسان و عبد الله بن عامر تميمى . گفت : اين دو با مايند يا بر ضد ما ؟ خودشان پاسخ دادند كه نه با تو هستيم و نه بر ضد تو تا كار براى ما روشن شود . عايشه گفت : همين كنارگيرى براى نصرت ما كافى است . عمر بن صباح روايت مىكند كه تنى چند از بزرگان بصره پيش طلحه و زبير آمدند و گفتند : وارثان و اولياء خون عثمان كسانى ديگر غير از شما دو تن هستند آنان را فرا خوانيد تا خونخواهى كنند . بعد هم به خدا سوگند شما انصاف نداديد و حرمت پيامبر ( ص ) را مراعات نكرديد كه همسر او را با خود آورديد و در معرض باد و آفتاب قرار داديد و به جنگ كشانديد و حال آنكه خداوند به او فرمان داده است در خانهء خود بنشيند ، و زنان خودتان را در خانه‌هاى خويش محفوظ بداشتيد . اى كاش همسران خود را با خويش مىآورديد . طلحه به آنان گفت : از ما دور شويد كه خدايتان زشت گرداند ! « 2 » عمرو بن حصين نيز پيش عايشه آمد و گفت : براى تو در ديگر خواهرانت و ديگر همسران رسول خدا ( ص ) عبرت است و بايد آنان سرمشق تو باشند . مگر نشنيده‌اى كه خداوند متعال مىفرمايد : « در خانه‌هايتان آرام بگيريد » ؟ اگر مىتوانستى از فرمان خدا پيروى مىكردى براى تو بهتر بود . عايشه به او گفت : گذشته ، گذشته است . اكنون اگر مىتوانى ما را يارى كن و گرنه زبان خودت را از ما نگهدار . گفت : من از يارى دادن على هم كناره‌گيرى مىكنم .

--> ( 1 ) نام اين راوى در ميزان الاعتدال ذهبى ؛ ج 1 ، ص 208 و مجمع الرجال قهپائى ؛ ج 1 ، ص 200 ، اسرائيل آمده است . م ( 2 ) در تاريخ طبرى ؛ ج 5 ، ص 176 ، اعتراض جارية بن قدامه به زبير در اين باره ، و ابياتى از او آمده است .